تنهایی
مثل باران پاییزی
وسوسه ی قدم زدن است در خیابان،
که می روی و باز میگردی، و تازه می فهمی
خیس شده ای، تا مغز استخوان هایت...
مثل باران پاییزی
وسوسه ی قدم زدن است در خیابان،
که می روی و باز میگردی، و تازه می فهمی
خیس شده ای، تا مغز استخوان هایت...
+ نوشته شده در یکشنبه سوم آذر ۱۳۹۲ ساعت 13:31 توسط parham&mitrajoonam
|